| تبليغات | X |
چشمهایم را می بندم
بو می کنم
و به عمق می اندیشم
دستهایم را تا انتها باز می کنم
همه ی هواهای خوب در آغوش من خفته اند
دستهایی که بوی کار می دهد
خدایا من برای تنها بودن در نور
دستفروشی کردم
تو برای با من تنها بودن
کاسه ی چینی ات را بند زدی
من به آن همه نگاه خندیدم
و در کاسه ی چینی تو آب شدم
تو تشنه ات نبود
من خسته بودم
و دوست داشتم
رخصت یک دیوانگی را از نور بگیرم
و تیری بر دل ذوب شده ی خورشید بزنم
حجم سکوت
تور ماهيگيری را می كشيم
و در سبد سيب های كال
روانه ی بازارِ دل فروشان
فروخته می شويم
تور ماهی گيری را می كشيم
بی آن كه يك لحظه باشيم
بی آنكه احساس را درك كنيم
بی آنكه ماهی شويم و دو ماهی بخوانيم
تور ماهی گيری را می كشيم
بی آنكه افتادن پولكی را
از تن يك ماهی پیر بدانيم
بی آنكه در ايوان لجبازی
كوكی بر تن يك حباب شكسته باشيم
تور ماهيگيری را می كشيم
و در دست اندازی از نيستی های كودكانه
لِه می شويم
و خاطره از حُرم نفسهای ما عَرَق می كند
تور ماهيگيری را می كشيم
و بي آنكه فردا در مشتمان باشد ،
سبد خاطره هامان را خيرات ميكنيم
بي آنكه بدانيم تمام طول خط
نقطه است
بي آنكه در آخرِ هيچ قصه ای
روايت شويم
تور ماهی گيری خسته است
آنقدر خسته كه دوست دارد در تمام حكايت ها خط بخورد
آنقدر خسته كه دوست دارد
تك تك پولكها را
بر تن احساس بدوزد
تا از سرمای استخوان سوز ،
صدای به هم خوردن دندانهايش
سمفونی روايت خاطرات ما نباشد
